De zes donkere weken

Nu ons nieuw speksteen-stoveke geïnstalleerd is, testen we ons huis uit op isolatiewaarde, warmtegevoel, binnenklimaat en leefsfeer. In de boekskes klinkt alles altijd fantastisch maar de werkelijkheid is meestal net niet wat er geschreven of gezegd wordt. We hadden tijdens de voorbije zomer reeds gevoeld hoe de warmte werd buiten gehouden, nu konden we eindelijk voelen of het huis ook de warmte zou binnen houden in de koude dagen. Ons huis heeft een binnenvolume (gelijkvloers en boven samen) van ongeveer 320m³ waarvan er momenteel 50m³ (berging, wc beneden en technische ruimte) niet rechtstreeks mee verwarmd wordt. Ik ben geen ongelovige Thomas maar wil toch wel alles controleren, de temperatuur wordt dan ook op verschillende plaatsen gemeten en vergeleken. Wat mij opvalt is dat het verschil in temperatuur beneden en boven, gemeten op het verst verwijderde punt van de kachel slechts 0,8 °C bedraagt. Het warmtegevoel is totaal anders dan in onze huidige woning. Bij dezelfde temperatuur (bv. 19°C) voelt het in onze huidige woning koud aan en in het nieuw huis voelt diezelfde temperatuur warm aan. Ook de afkoeling verloopt zeer traag. Nadat het vuur in de kachel is gedoofd daalt de temperatuur met ongeveer 1,5°C in 10 uur. Rekening houdend dat we er nog niet in wonen, wat wil zeggen dat er nog geen activiteiten gebeuren zoals eten klaarmaken ed., is dat zeer goed. De kalkhennepblokken, de leem, de cellulosevlokken en het kurk zijn daar samen verantwoordelijk voor. Met één woord 'zalig' om dat te mogen ervaren. Vera en ik kunnen er niet aan weerstaan om er 's avonds wel al eens te vertoeven. Boeken lezen doen we er nog niet en gsm kijken zeker niet, gewoon genieten van wat er is des te meer. Voorzichtig komt er toch wel weer een oude gedachte binnensluipen zeker, 'onze grote speksteen zou hier toch ook wel mooi staan, ok qua caloriewaarde is deze kachel meer dan over gedimensioneerd maar toch… Voorzichtig laat ik het even vallen bij Vera en ik geef er onmiddellijk mijn argumentatie bij: de kachel is geen kachel maar een volwaardig lid van ons gezin sedert 25 jaar, we zullen slechts om de vier a vijf dagen moeten stoken, de oven van de kachel is onze gratis microgolfoven en de beste sudderpotjes komen ook uit diezelfde oven. Om Vera wat te verleiden heb ik met wat houten latten reeds het volume van de kachel klaar gelegd om aan te tonen dat de kachel eigenlijk geen hinderlijke ruimte zal innemen. Tien minuutjes duurde het overleg (want een discussie kan je het niet noemen) vooraleer de beslissing was genomen, komende zomer zal onze grote kachel verplaatst worden.

Buiten wacht er nog een grote opdracht, de waterzuivering van het grijze water. Er dienen twee waterbassins aangelegd te worden en voorzien van de nodige aan- en afvoerbuizen. De grond- en rioolwerken kunnen opnieuw beginnen. Lode komt ter plaatse om mij les te geven over hoe vuil grijs water wordt omgezet naar proper viswater door gebruik te maken van lavasteen, riet en planten. Terras, kruidentuin ed., de volledige voorhof moet eruit om plaats te maken voor de twee bassins. Gelukkig mag ik nog steeds gebruik maken van mijn gele vriend met zijn hydraulische armen.

De laatste getuige van ons waternetwerk in ons beginperiode van dit huis moet ook plaats maken. Tijdens het wegnemen van de handpomp dwalen mijn gedachten af februari 1985 toen ik 's morgens in bloot bovenlijf naar buiten stapte (met een kannetje water om de pomp op te gieten) om mij te wassen aan de pompe. Dat de temperatuur ver onder het vriespunt lag kon mij niet deren. Deze machoactiviteit heb ik niet meer dan een week volgehouden en ik waste me voortaan binnen bij de kolestove.

Op zondag maken we een wandeling in ons geliefde Beverhoutsveld ( mijn speeltuin als kind), even polshoogte nemen bij de grote werken die er aan de gang zijn om het Beverhoutsveld klimaatrobuust te maken. Een groot project dat hopelijk niet te laat komt.

In één of andere liturgische tekst staat te lezen "Geef ons heden ons dagelijks brood…"maar deze smeekbede valt blijkbaar nog steeds in dovemans oren dus zorgen we er zelf voor, met veel plezier hoor.

Op regelmatige tijdstippen brengen we een bezoekje aan de kringwinkel, de wegwerpmaatschappij beschikt al over meer dan kopers genoeg. We kijken zonder haast uit naar een gepaste zetel voor onze slaapkamer; Er staat een gepast model (ook qua afmeting) die ik zou ophalen met mijn camionette een paar dagen later. Bij terugkomst in de winkel viel mijn oog echter op een tegenoverstaand gezelschap die bij nader inzien veel beter zou passen en vooral ook van uitzonderlijke kwaliteit was Aan de kassa gekomen hoorde ik dat deze zetel in outlet te koop stond en bij gevolg kreeg ik een serieuze korting. Voor 8€ hebben wij een lederen zetel van een Frans topmerk mee die in een uitzonderlijke staat is.

Nadat de twee bassins zijn klaargemaakt voor het aanbrengen van de folie begin ik met het plaatsen van de nodige buizen. Een ingewikkelde puzzel want water loopt niet uit zichzelf naar boven . De nieuwe buizen kruisen de buizen van onze bestaande woning dus enig denkwerk is geboden vooral omdat we slechts één keer het water willen oppompen. Na veel ploeter- en kroezelwerk ligt alles op zijn plaats. Ik mag de vakkundige Karel assisteren bij het plaatsen en lassen van de folie. 's Avonds vul ik nog rap de bassins met de nodige lavasteen zodat de folie op zijn plaats blijft. De stormwind van 2 januari 2024, toen onze overkapping van de nieuwbouw het begaf, in gedachte ben ik voorzichtig geworden.

De grondwerken zijn afgerond …. dacht ik, tijdens een gesprek met Karel over de volgende stappen zegt hij iets dat blijft nazinderen in mijn kop. Ik bel hem 's anderdaags op om het item nog eens door te nemen. In overleg met mezelf neem ik het besluit een wijziging door te voeren dat me een weekje werk extra zal kosten maar deze investering zeker waard is. Wat het is leg ik in de volgende blog wel uit.

Het einde van het jaar is aangebroken, op kerstavond gezellig samen bij familie, een intiem of uitbundig feestje van oud naar nieuw. Dat zou je toch denken. Een blik naar boven bewijst het tegendeel. De mens is een trekvogel geworden, in de lucht zie je hun vlucht, op zoek naar …

Ook al zijn we er nog niet definitief ingetrokken, met een voorlopige tafel en twee zetels vertoeven we op een droomeiland die onze THUIS is.