De gelukkigste mensen hebben niet het beste van alles. Maar zij maken van alles het beste.

Uitstel is geen afstel maar zes maanden is toch wel erg lang. Niet dat ik geen blog meer wou schrijven maar verschillende omstandigheden zorgden ervoor dat ik pas nu opnieuw aan het klavier zit.

Alle thema's bespreken die in de laatste zes maanden zijn beleefd Toeronzent, zou de blog te lang en oninteressant maken, ik heb namelijk 46 thema's opgeschreven bij het bekijken van de 800 gemaakte foto's. Wel ga ik proberen een korte doorloop te doen van deze voorbije periode. We gaan van start met de sneeuwpret.

 Iets minder pret was er bij de rioleringswerken die nog uitgevoerd dienden te worden in deze weersomstandigheden, in het West-Vlaams is daar een prachtig woord voor namelijk: kroezeëln. Ook de waterzuivering voor het zuiveren van het vuil water krijgt vorm.

Kuisen van de uitgebroken terrastegels om later opnieuw te gebruiken.

Het is ook het moment om dode of omgewaaide bomen in ons bos op te ruimen.

De binnendeuren boven worden uit grote blokplaten verzaagd en de resten van de platen zijn perfect geschikt om zomaar een mooi bureau uit de hoed te toveren.

Met restjes hout en kippendraad knutsel ik de basis voor kleine lavabo in elkaar. Alles loopt prima maar mijn ongeduldigheid zorgt ervoor dat ik totaal opnieuw mag beginnen.

Ergens ver weggestopt hadden we nog een overschotje faience tegels liggen, net niet genoeg maar met wat extra zwarte tegels komen we tot een mooi resultaat aan het aanrecht.

Oude steigerbalken die een carrière van minstens 20 jaar op de stelling achter de rug hebben zijn het perfecte materiaal voor ons nieuw bed. Ruw en doorleefd maar prachtig en vol karakter.

Ook het sanitaire gedeelte begint zijn vorm te krijgen.

Om het niet te verleren ga ik nog maar eens in de grond, deze keer voor een nieuwe aansluiting van de telefoonkabel.

Met wat takken uit het bos sjorren we een handdoekrek voor in onze badkamer en restjes houten balkjes worden een nieuwe salontafel.

In maart dient er zich een niet voorziene pauze aan. Mijn prostaat begint serieus te protesteren en mijn nieren zeggen me dat er geen verder uitstel meer mogelijk is. Ik word door de dokter na de ingreep verplicht voor zes weken op non-actief geplaatst. Daardoor moet de geplande verhuis even uitgesteld worden.

Na de verplichte rust gaan we verder met de afwerking, plaatsen dampkap, sloten inwerken in binnendeuren, oude deurkrukken aanpassen naar de nieuwe deuren, met kleine restjes van de plankenvloer een inzetstuk voor onze keukenblok/bar maken, waterkranen plaatsen, enz.

Het moment is gekomen, wat we opnieuw zullen gebruiken in de nieuwe keuken wordt uitgebroken en gaat naar mijn atelier voor aanpassingen en een grondige opknapbeurt.

De vloerbescherming wordt weggenomen en de officiële verhuis kan beginnen, het vader/moeder-zonenteam werkt als een geoliede machine en voor we het goed en wel beseffen toosten we onze eerste Picon aan de nieuwe bar in ons permanent nieuw vakantieverblijf.

Tussen alle werken door maken we graag tijd voor een teamdag rond duurzaam leven. Meer dan 40 docenten van de Arteveldehoge school te Gent komen voor een volle dag de sfeer opsnuiven van ons project.

De zin en goesting om nu een verlofperiode te nemen is bij mij blijkbaar ver te zoeken, de eerste nacht in ons nieuw huis lag ik na te denken over de volgende fase, namelijk de doorgang tussen nieuw huis en bestaande veranda.

Stampleem is een zeer oude ecologische bouwtechniek. Het woord zegt het zelf, er wordt leem en gebroken steenpuin in een bekisting gebracht en daarna stamp je er maar op los waardoor er een massieve dragende muur ontstaat. De leem komt uit bouwputten in Brussel en het steenpuin wordt verkregen uit de afbraak van gebouwen eveneens uit Brussel. Veel duurzamer en circulair kan je het niet hebben. Om het mezelf niet te gemakkelijk te maken zal de muur uit twee cirkelbogen bestaan met dezelfde radius als deze van het dak van de veranda. Met wat tips van Mathias van 'Het Leemniscaat' kan ik aan de slag om met 16 ton stampleem een muur in elkaar te stampen. De stampleem wordt kant en klaar geleverd waarbij de juiste vochtigheid van groot belang is. Het is altijd leuk om niet in de regen te moeten werken maar een hittegolf is nu ook niet echt bevorderlijk voor dergelijke werken. Op een beginnersfout na (die ik na volledige uitharding en onder begeleiding van 'Het leemniscaat' zal bijwerken) kunnen we na vier en een halve dag toosten op een onwaarschijnlijk mooi nieuw bouwwerk.

Ondertussen is de balkstructuur ook gearriveerd en kan ik onmiddellijk verder. Met de ervaring die we hebben vanuit ons nieuw huis weten we dat deze manier van werken zeer vlot gaat. In twee uur leg ik de volledige structuur zoals het moet en kunnen de platen erop en zo begint ook de doorgang ook vorm te krijgen.